Eindelijk was het dan zo ver, wadlopen naar de Engelsmanplaat. Weken geleden al eens geprobeerd deze tocht te lopen maar toen werd door de dreiging van onweer de boel geannuleerd. Gelukkig maar want voor het trotseren van de weergoden kun je beter een andere omgeving zoeken dan de vlakke Waddenzee...
Dit keer was het weer echter perfect, ruim boven de 20 graden met een zonnetje en een lekkere bries. Met een groep van bijna 100 mensen begon de tocht naar de Engelsmanplaat net buiten "Down Town" Wierum (Friesland). De tocht begon direct goed met diepe slik en ongeveer 30 centimeter water. Op sommige stukken zakte je behoorlijk ver weg en moest je uitkijken je evenwicht niet te verliezen. De zuigkracht van slik is echt onvoorstelbaar, het kost heel wat energiebars om er het tempo in te houden. Het helpt ook niet als je met ruim 90 kilo (exclusief bepakking) hier door heen moet worstelen, de lichtgewichten in de groep hadden het wat dat betreft heel wat makkelijker.
Na een half uurtje modder, prut, slob, slobber, slik, slijk, slib, schor, blubber, bagger en aanspoeling verplaatsen werd de ondergrond zanderig en harder. Voor de echte "Die Hards" waarschijnlijk niet zwaar genoeg maar voor mij was het zo prima. In de verte kon je het huisje op palen zien. Links hiervan zie je Ameland en rechts Schiermonnikoog.
Op de terugtocht werd het nog even spannend toen we een waterstroom moesten passeren, die bleek iets dieper dan verwacht. De gids die zelf klein van stuk was ging bijna kopje onder. Uiteindelijk vonden we verderop wel een "ondiepe" doorgang, ondiep is in dit geval toch nog zo'n 150 centimeter. Maar het water was heerlijk al had ik deze actie liever op de heenweg gehad. Het laatste stuk was weer lastig met veel blubber en de vermoeidheid die z'n tol ging eisen. De rij van lopers werd langer en langer...
Al met al duurde de ca. 12 km lange tocht (heen en terug) ongeveer 4 uur, inclusief een rustpauze op de plaat. Streep door de rekening was na afloop de stank die aan je bleef hangen van de slik, totaal niet leuk. Een bezoek aan het restaurant werd om die reden dan ook ingeruild voor een snelle doortocht bij de drive-in van McDonald's. Nou ja, er zijn ergere dingen!